Архив прессы

1975

Veronica, 23.08.1975

Нидерландский журнал Veronica, 23.08.1975, №24

 

SMOKEY
by Willem Hoos

Chin en Chapman hebben een nieuw paradepaardje en dat heet Smokeу

Engels viertal heeft alleen interesse in muziek – niet in glitter

"We mogen dan wel in nauw contact staan met Nicky Chinn en Mike Chapman, maar we luut geen teenybopperband. Bij ons komt de muziek op de eerste plaats. In al die visuele toestanden, zoals glitter, rare satijnen pakjes en dolle bokkesprongen, zijn we totaal niet geinteresseerd. Wij staan gewoon in onze versleten spijkerpakken op het podium en proberen zo goed mogelijk onze nummers te brengen. En verder geen polonaise".

Smokey, behalve uit Norman bestaande uit Alan Silson (leadgitaar en zang), Terry Uttley (bas en zang) en Pete Spencer (drums), is het nieuwe paradepaardje van Chinn en Chapman, Engelands populairste songwritersduo, dat acts als The Sweet, Suzi Quatro en Mud internationale bekendheid heeft bezorgd.

Vreemd eigenlijk dat uitgerekend Chinn en Chapman, die zich toch over het algemeen met supercommerciële muziek bezig houden, een "beteré" groep als Smokey onder hun hoede hebben genomen. "Toch niet", zegt Norman. "Nicky en Mike hebben zo langzamerhand een beetje genoeg van al dat commerciële gedoe. Ze willen nu wel eens wat anders, wat "diepers” doen. Vandaar dat ze nu al hun aandacht aan ons wijden".

Het Smokey-viertal werd zomer vorig jaar, door bemiddeling van manager Bill Hurley, in contact gebracht met Chinn en Chapman. Norman: "Eerst kwam Mike naar ons kijken en luisteren. We speelden in The Hachetts Club in Londen. Hij was diep onder de indruk. Nicky, die ons veertien dagen later opzocht, zag het ook helemaal zitten. Daarna volgden diverse besprekingen, die er toe leidden dat we in juli voor een periode van vijf jaar onder contract kwamen bij de productiemaatschappij van Nicky en Mike".

DEBUUTSINGLE WERD FLOP

In september begon het viertal in de Audio International Studio in Londen aan de opname van het debuutalbum, waarop 11 eigen nummers en twee van Chinn en Chapman kwamen te staan. Eén van de C. en C.-composities, "Pass it around", werd in februari als debuutsingle uitgebracht. De resultaten waren teleurstellend: in Engeland werd het plaatje een flop en ook elders in Europa wist het niet tot de charts door te dringen.

Voor het floppen van "Pass it around" in Engeland heeft Norman een verklaring: "De single kwam niet op de BBC-playlist, omdat de samenstellers ervan dachten dat de titel van het nummer iets te maken had met het roken van marihuana of hasjiesh. Wat helemaal niet waar is. Maar goed, dat was niet uit hun hoofd te praten".

Geen voorspoedige start dus voor Smokey. Frustrerend? "Ach", zegt Norman, "leuk was het natuurlijk niet. Maar we raakten er niet van ondersteboven, hoor. Chinn en Chapman en platenmaatschappij RAK, waarmee we via hen ook een overeenkomst waren aangegaan, zeiden dat we ons niet uit het veld moesten laten slaan. Die hebben het volste vertrouwen in ons. Begin dit jaar hadden ze al meer dan 50.000 Engelse ponden in ons geinvesteerd".

De geboorte van Smokey is in de Engelse popschene inderdaad niet onopgemerkt gebleven. Die ging gepaard met een enorme promotie-campagne, onder meer bestaande uit paginagrote advertenties in de muziekbladen en het - bij wijze van grap - versturen van honderden enorme dozen met Smokey-namaaksigaretten naar allerlei muzikale kopstukken. Over de enorme investeringen in de groep vertelde Nicky Chinn in een interview met The Daily Mail: "Och, 50000 pond lijkt heel wat en het is natuurlijk geen gering bedrag, maar als de zaken goed uitpakken kan wel het tienvoudige worden "terugverdiend".

Met "If you think you know how to love me" (weer een werkstuk van Chinn en Chapman) is de succestrein voor Smokey aardig op gang gekomen. Het plaatje werd in Nederland tot alarmschijf uitgeroepen en is, op het moment dat je dit leest, ongetwijfeld al in diverse Europese hitparades doorgedrongen.

Eén van de kenmerken van de Smokey-sound is de smaakvolle close harmony singing. "Wij hebben", zegt Norman, "geen typisch Engelse sound. Ik vind dat onze muziek nogal wat overeenkomsten vertoont met die van de Amerikaanse westcoastgroepen. Niet zo vreemd eigenlijk als je weet dat Crosby, Stills, Nash and Young al jaren tot onze favorieten behoren".

Om zich aan zo veel mogelijk mensen te presenteren is Smokey sinds enkele maanden volop op toernee. Het blijkt dat het viertal de grootste aantrekkingskracht heeft op jongeren vanaf 18 jaar, voor wie het vooral om de muziek gaat en die niet geinteresseerd zijn in allerlei visuele bijkomstigheden. Norman, gedecideerd: "Jongelui, die denken dat wij bij RAK de plaats van Mud hebben ingenomen, vergissen zich. Teenyboppers zijn bij ons aan 't verkeerde adres".

Inmiddels heeft Smokey de tweede LP opgenomen. Die wordt in september of oktober uitgebracht. Er staan tien nummers op, zes van de groep en vier van Chinn en Chapman. De plaat, waarvan de titel zal luiden "Changing all the time" gedeeltelijk in de Audio International Studio in Londen opgenomen en voor de rest in de Decca Studio in Paris. "Die studioswitch", zegt Norman, "had te maken met het feit dat Chinn en Chapman buiten Engeland zijn gaan leven. Ze voelen er namelijk niet veel voor om zich bont en blauw aan de belastingen te betalen. Om diezelfde reden nemen we aan 't eind van het jaar ons derde album in Amerika op".

Smokey mag dan wel als een nieuwe groep worden geafficheerd, de vier muzikanten ervan zijn al heel wat jaartjes in de popbusiness bezig. Norman: "Terry, Alan en ik spelen al bijna acht jaar samen. We begonnen als schoolbandje, dat The Elisabethans heette en voornamelijk top-40-werk speelde. Na ongeveer een jaar veranderden we de naam in Kindness. Najaar '69 kwamen we onder contract bij RCA. De debuut-single, "Light of love", werd om allerlei redenen een flop".

"In '70", vervolgt Norman, "tekenden we bij Decca. We hebben in drie jaar tijds vier singles gemaakt, maar die deden ook hoegenaamd niets. Vooral omdat de Decca-boys in promotioneel opzicht erg weinig voor ons deden. Die hadden het veel te druk om zo veel mogelijk geld binnen te halen met top-acts als Tom Jones, Engelbert Humperdinck en Marmalade".

In '73 deed zich een wijziging voor in de bezetting van Kindness. Drummer Ron Kelly stapte op om te gaan spelen in de band van gitarist John Verity (nu in de weer bij Argent). Kelly's plaats werd ingenomen door Pete Spencer, die eerder gespeeld had in locale bandjes met schone namen als Collection en London Fog.

Zomer '74, kort na de eerste concerten met Chinn en Chapman, werd de groepsnaam Kindness overboord gegooid en vervangen door Smokey. En zoals het er nu naar uit ziet zal dit een naam worden, die velen lang zal bijblijven. "Onze grote wens", zegt Norman, "is met onze muziek beroemd en rijk te worden. We willen als groep zeker tien jaar blijven bestaan".

*   *   *

ПЕРЕВОД

SMOKEY
автор Willem Hoos

У Чинна и Чапмена новая группа под названием Smokeу

Английский квартет интересуется только музыкой, а не гламуром

«Мы можем плотно работать с Ники Чинном и Майком Чапменом, но мы не группа для подростков. Для нас музыка на первом месте. Всеми этими визуальными приемами – блестками, странными атласными костюмами и безумными прыжками – мы вообще не интересуемся. Мы просто стоим на сцене в своих поношенных джинсовых костюмах и пытаемся исполнить свои песни как можно лучше. И больше ничего».

Smokeу , куда помимо Нормана входят Алан Силсон (соло-гитара и вокал), Терри Аттли (бас и вокал) и Пит Спенсер (ударные), являются новым главным проектом Чинна и Чапмена, самого популярного дуэта авторов песен в Англии, который принес таким исполнителям, как The Sweet, Сюзи Кватро и Mud международную известность.

Странно, что Чинн и Чапмен, которые обычно создают суперкоммерческую музыку, взяли под свое крыло группу «получше», такую ​​как Smokey. «Вовсе нет, - говорит Норман, - Ники и Майку со временем надоели все эти коммерческие вещи. Теперь они хотят делать что-то другое, что-то «более глубокое». Вот почему они теперь уделяют нам все свое внимание».

Четверка Smokey познакомилась с Чинном и Чапменом прошлым летом благодаря менеджеру Биллу Хёрли. Норман: «Сначала Майк пришел посмотреть и послушать нас. Мы играли в клубе Hachetts в Лондоне. Он был под большим впечатлением. Ники, который посетил нас две недели спустя, тоже очень понравилось. За этим последовали разные дискуссии, которые привели к тому, что в июле мы подписали контракт с продюсерской компанией Ники и Майка сроком на пять лет».

ДЕБЮТНЫЙ СИНГЛ ПРОВАЛИЛСЯ

В сентябре четверка приступила к записи дебютного альбома в студии Audio International в Лондоне, в который вошли 11 собственных песен и две песни Чинна и Чапмена. Одна из композиций ЧЧ, "Pass it around", вышла как дебютный сингл в феврале. Результаты оказались неутешительными: пластинка провалилась в Англии и не попала в чарты других стран Европы.

У Нормана есть объяснение провала "Pass it around" в Англии: «Сингл не попал в плейлист BBC, потому что составители посчитали, что название песни как-то связано с курением марихуаны или гашиша. Что совсем не так. Но они вбили себе это в голову».

Так что начало для Smokey было не самое лучшее. Были разочарованы? «Ну, - говорит Норман, - конечно, хорошего мало. Но нас это не расстроило. Чинн, Чапмен и звукозаписывающая компания RAK, с которой мы также заключили через них контракт, посоветовали нам не отчаиваться. Они верили в нас. В начале этого года они уже вложили в нас более 50 000 фунтов стерлингов».

Появление Smokey действительно не осталось незамеченным на английской поп-сцене. Оно сопровождалось масштабной рекламной кампанией, включавшей полностраничную рекламу в музыкальных журналах и, в шутку, рассылку сотен огромных коробок поддельных сигарет Smokey всевозможным музыкальным деятелям. Об огромных инвестициях в группу Ники Чинн сказал в интервью The Daily Mail: «О, 50 000 фунтов кажутся большой суммой, и это, конечно, немало, но если дела пойдут хорошо, вложения вернутся в десятикратном размере».

С "If you think you know how to love me” (еще одна песня Чинна и Чапмена) поезд успеха Smokey тронулся. Пластинка обратила на себя внимание в Нидерландах, и в то время, когда вы будете читать эту статью, она несомненно уже войдет в различные европейские хит-парады.

Одной из особенностей звучания Smokey является красивое плотное полифоническое пение. «У нас не типичное английское звучание», - говорит Норман. «Я думаю, что наша музыка имеет немало общего с музыкой американского Западного побережья. Неудивительно, учитывая, что Кросби, Стиллз, Нэш и Янг были среди наших любимых музыкантов много лет».

Чтобы представить себя как можно большему количеству людей, Smokey уже несколько месяцев гастролируют. Оказывается, наибольшую привлекательность четверка имеет для молодых людей от 18 лет и старше, которые интересуются именно музыкой, а не визуальными дополнениями. Норман решительно: «Молодые люди, которые думают, что мы в RAK заняли место Mud, ошибаются. Любители танцевальной музыки пришли не по адресу».

Smokey записали второй альбом. Он выйдет в сентябре или октябре. На нем десять песен: шесть от группы и четыре от Чинна и Чапмена. Альбом, название которого будет "Changing all the time", частично был записан на студии Audio International в Лондоне, а остальное – на студии Decca в Париже. «Эта смена студий, - говорит Норман, - связана с тем, что Чинн и Чапмен переехали за пределы Англии. Они не очень хотят платить все налоги. Мы предполагаем, что по той же причине мы будем записывать свой третий альбом в Америке в конце года».

Smokey можно назвать новой группой, но четыре музыканта уже много лет в шоу-бизнесе. Норман: «Терри, Алан и я играем вместе уже почти восемь лет. Мы начинали как школьная группа под названием The Elizabethans и в основном играли песни из топ-40 чартов. Примерно через год мы сменили название на Kindness. Осенью 1969 года мы заключили контракт с RCA. Дебютный сингл "Light of Love" провалился по разным причинам».

«В 70-м, - продолжает Норман, - мы подписали контракт с Decca. За три года мы выпустили четыре сингла, но они вообще ни к чему не привели. Потому что ребята из Decca очень мало сделали для нас в плане продвижения. Они были слишком заняты, зарабатывая деньги на таких знаменитостях, как Том Джонс, Энгельберт Хампердинк и Marmalade».

В 73-м году произошли изменения в составе Kindness. Барабанщик Рон Келли ушел играть в группу гитариста Джона Верити (сейчас в Арджент). Место Келли занял Пит Спенсер, ранее игравший в местных группах с такими громкими именами, как Collection и London Fog.

Летом 74-го, вскоре после первых концертов с Чинном и Чапменом, название Kindness заменили на Smokey. И похоже, оно будет известно долго. «Наше большое желание, - говорит Норман, - стать знаменитыми и богатыми благодаря нашей музыке. Мы хотим продолжать существовать как группа как минимум десять лет».

 

*   *   *

 

Материал подготовлен Tina Lady-Gruoh & Ilmir